Dagverslagen groep 2:

Onze foto’s en video’s zijn te bekijken via de Facebookpagina:

https://nl-nl.facebook.com/DiaconaleProjectenDenHam/

Dag 1: 08-08-22

De tranen rollend over onze wangen, maar toch een glimlach op ons gezicht, zijn wij vertrokken vanuit Den Ham naar Frankfurt Airport. Met twee geplande stops verliep de reis vlekkeloos tot dat we een bordje te zien kregen met ‘Stop – Polizei’. Gelukkig niets ernstigs; er werd gecontroleerd of het busbedrijf wel tol had betaald. Gelukkig was dit het geval en konden we de laatste 15 minuten richting het vliegveld voortzetten. Na een paar rondjes rond alle afgezette wegen hadden we ook een parkeerplaats voor bussen gevonden. Na het inchecken van de koffer, dat voor bijna iedereen goed verliep (toch Esmee?), gingen we door naar de douane. Nadat we deze gepasseerd hadden gingen we met de hele groep op zoek naar de Mc Donalds. Helaas werd deze niet gevonden en konden we de kiosk om de hoek sponsoren.

Hej ’t al eheurd dat…

.. Zelfs Ronan languit kon liggen in de bus?

.. Esmee haar koffer bijna 3 kilo lichter moest maken, omdat ze anders heel veel extra moest betalen?

.. Jan Hidde dacht dat Jan in het Engels John is en hij zich in Namibië wilde voorstellen als John Hidde?

.. Iwan 3 flessen Ice Tea door de douane wilde smokkelen, maar betrapt werd?

.. De hele lopende band van de douane vast liep door de pet van Gerwin?

.. Liesbeth door de douane positief testte op drugs op haar pakje kauwgum?

Dag 2: 09-08-22

Onderweg werd er veel geslapen, ’s ochtends heeft iedereen genoten van het heerlijke brood in het vliegtuig (not..). Eenmaal geland op het vliegveld in Windhoek zijn we vlekkeloos door de douane gegaan en werden we opgewacht door Jordi en zijn vriend/bodyguard/chauffeur en kok Raffael. Daarna in de bus gestapt bij Thomas en Bilow. Onderweg werden we weer aangehouden door de politie.. Deze keer zijn we te zwaar bevonden. Eenmaal aangekomen in Ovitoto, bij het Beautiful Kidz Centre, kregen we een rondleiding over het terrein. De kamers waren ingedeeld; uiteraard de meiden 1 kamer meer dan de jongens. Als afsluiter hebben we een rondje gelopen door een deel van Ovitoto en kregen we uitleg over de leefomstandigheden. Iedereen was hier erg van onder de indruk! Na een lange dag, zoeken we nu eindelijk ons bed op, want morgen gaat de wekker om 06.00u. Groetjes!

Hej ’t al eheurd dat..

.. Mensen 7 uur achter elkaar kunnen slapen in een vliegtuig en het avondeten en ontbijt hierdoor beide missen (Of niet, Noë en Demi)?

.. Wij na 15 minuten busrit al een giraffe hebben gespot? En dat Jesse hem gespot heeft, maar niemand hem eerst geloofde.

.. Er erg hoge heuvels zijn in Namibië, de Lemelerberg is er niks bij… 😉

.. Er 5 mensen voor het eerst hebben gevlogen, namelijk Mieke, Jan Hidde, Jesse, Iwan en Ronan?

.. Jesse dacht dat hij een ooievaar zag, maar dat bleek een struisvogel.

Geschreven door: Julian en Denise

Dag 3: 10-08-22

Gisteravond na een lekkere pasta hebben we ons opgefrist en zijn we rond het kampvuur gaan zitten. Hier werd het spel Weervolven gespeeld. Hanne bleek een wolf in schaapskleren. Om half 11 zijn we richting de klaslokalen gegaan om te slapen. We hebben ons allemaal lekker warm ingepakt, want s’nachts is het hier rond de 5 graden. Vandaag zijn wij als eersten om 6 uur opgestaan want wij moesten de oats maken (havermoutpap). Een paar (3 of 4) vonden het lekker. De rest zag het eerder als cement om mee te metselen of als kippenvoer :). Vervolgens zijn we begonnen met bouwen en stenen sjouwen. In een treintje werden stenen naar de juiste plek gebracht. De trein was af en toe ontspoord.

Wij (de interieur verzorgers/poetsers) mochten op huisbezoek in het dorpje Ovitoto. We hebben gekeken bij 2 grote gezinnen, lees 17 mensen in shack. Zij woonden in een shack die bekostigd is door een groep uit Vrienzenveen. Toen wij bij deze mensen waren vertelde onze gids (Rosah) dat de oma van dit gezin de enige kostwinnaar is. Omdat zij van de overheid een ouderenuitkering krijgt. Vervolgens gingen we naar een andere shack, waarbij de bewoonster brood bakt in de grond en dit daarna verkoopt. Samen hebben we gebeden voor ze en hebben we stoopwafels, meel en bijbels uitgedeeld.

Ondertussen werd flink gebouwd en gesjouwd door de rest van de groep. De voorkant van het gebouw is afgemetseld tot 3 meter hoogte. Tussendoor werd er snel geluncht. Vervolgens werd de steiger verplaatst naar de achterkant en konden we verder met bouwen.
Vanmiddag was het tijd voor de kidsclub! Met ontzettend veel kinderen, wel 180! Ze vertelden het verhaal over de 5 broden en 2 vissen. Ze vonden het erg leuk. Ze zongen en dansten mee. Uiteindelijk gingen de kinderen met een grote glimlach weg.

Hej ’t al eheurd dat..

.. Er in één dag al 10.000 liter water doorheen is gegaan en de grote tank nu leeg is en hopelijk kunnen we morgen weer bronwater tappen.

.. Ze in Namibië cement Takka noemen en wij dachten dat ze Kakka (poep) zeiden.

.. Het hammer kwartiertje ook hier wordt doorgevoerd, met als gevolg koude oats (havermoutpap).

.. Ze hier koeienkak gebruiken als briketten (om mee te koken).

.. We niet alleen met stenen sjouwen maar ook met koffers, want onze slaapplekken worden elke ochtend weer omgebouwd tot klaslokalen.

.. Heel veel dames een carrièreswitch overwegen tot metselaarin.

.. Myrthe nu met de natuurlijke krultang in de weer gaat.

Groetjes!

Geschreven door: Stefan, Jan Willen, David, Tim, Mieke, Myrthe, Janneke en Noë

Dag 4: 11-08-22

Na een dag hard werken stond voor het avondeten macaroni op de planning. Door een te kleine koelkast, en een te grote kip (niets gaat in Namibië zoals gepland), werd het avondeten echter rijst met kip. Dit smaakte ondanks de verassing erg goed. Nadat de rijst met kip door iedereen opgegeten was, was het tijd voor het stiltekwartier. Iedereen kreeg namelijk de mogelijkheid om een kwartier gebruik te maken van Wifi. De ouders en het thuisfront zijn hierdoor weer op de hoogte gebracht van de laatste gebeurtenissen.

Na het appen en bellen was het tijd voor de avondgesprekken. Het thema voor deze avond was “Vluchten”. Het bijbelverhaal dat hier bij hoorde was het verhaal van Mozes die vlucht naar Midjan. Tijdens de avondgesprekken werden goede gesprekken gehouden over het opvangen van mensen die zelf geen onderdak hebben, of het zelf moeten vluchten. Het antwoord op de vraag “Wat zou je meenemen als je zelf zou moeten vluchten?” werd unaniem beantwoord met: M’n mobiele telefoon. De avond werd weer afgesloten met sterke verhalen bij het kampvuur en een potje weerwolven.
Een nachtje slapen verder was het weer vroeg opstaan. Het duurde vanochtend iets langer dan gepland, het ontbijt begon hierdoor een kwartiertje later. De ontbijttafel deze ochtend was voorzien van cornflakes en brood. Dit smaakte goed. Na het ontbijt begon iedereen weer aan de taken van de dag: bouwen & sjouwen, afwassen & schoonmaken, en voorbereidingen treffen voor de kidsclub.

Wij als groep “facilitaire dienst” hadden de taak om de boel schoon te maken, en mochten hierna mee met Rosa op huisbezoek bij mensen uit de buurt. Dit was heel indrukwekkend, maar wat vooral opviel was dat heel veel kinderen van 3 tot 5 jaar thuis waren, en niet naar de pre-school gingen. Toen we vroegen hoe dat kwam, was het antwoord dat er geen plek genoeg was op de pre-school alle kinderen. Hierdoor beseffen we deste beter waarvoor we hier aan het werk zijn, en wat voor impact 3 extra klaslokalen kunnen hebben.

Na de wandeling was het tijd voor het middageten. Op het menu stond een bolletje met knakworst of tonijnsalade. Dit werd zeer gewaardeerd. Na het middageten werd rap het werk weer voortgezet. Bij de kidsclub werd op professionele wijze een toneelstukje opgevoerd over de genezig van een verlamde man door Jezus.
Tot zover het verslag van gisteravond en vandaag.

Hej ’t al eheurd dat..

.. Lokale bouwvakkers los gaan op piratenmuziek.

.. Een kind van de kidsclub als figurant-verlamde man werd gebruikt bij het toneelstuk.

.. Vandaag het hoogste punt is bereikt bij de klaslokalen (ong. 4 meter).

.. Het dieptepunt vandaag de grap van Esmee was: Hoe krijg je twee halve hanen weer aan elkaar? Door kippen bouten.

.. Gerrit last heeft van zijn Arbo-hart, de veiligheidsregelementen zijn hier namelijk anders dan in Nederland (deze zijn er niet…).

.. We eigenlijk maandag pas weer aan de beurt zijn om water uit de bron te tappen, maar dat de man die vandaag aan de beurt is ons voor wil laten, en we hier heel dankbaar voor zijn.

.. Jan-Hidde + aanhang een kinderopvang kunnen starten.

.. Jan-Hidde, Julian en Ronan tot laat aan het klootzakken waren.

.. Wessels een kippenfluisteraar blijkt te zijn. Alle kippen reageren bij een geluid van hem.

Tot morgen!

Geschreven door: Jesse, Nina, Hanne, Iris, Hetty en Stef.

Dag 5: 12-08-22

Wat vliegt de tijd! We zijn alweer 5 dagen van huis. En wat maken we veel mee. Vandaag was het onze beurt om de facilitaire ploeg te zijn. We beginnen de dag vroeg door om 6.30 uur te beginnen met het klaarzetten van het ontbijt. We eten dit keer gewoon brood met de gebruikelijke jams en peanut butter. Vandaag hebben we kaas erbij, alleen dat moet nog gesneden worden met een gewoon vleesmes. Dat is wel een uitdaging. Niet alle plakken zijn gelijk ;-).

Na het ontbijt snel de afwas en toiletten doen. Gelukkig waren er maar twee verstopt ;-). De bouwers gaan weer aan het bouwen en met stenen sjouwen en gooien. De KidsClub gaat bezig met de voorbereiding voor de middag waar het verhaal van het verloren schaap wordt uitgebeeld.

Vandaag is het onze beurt om op huisbezoek te gaan. Ook gaan we een school bezoeken om dekens uit te delen aan de kinderen. We stapten achterin de pick up, het ‘bakkie’. Alleen de reis was al een hele beleving op zich. We hebben enorm genoten van een prachtige omgeving en uitzicht. Na twintig minuten hobbelen over de zandwegen kwamen we aan bij de school in Oruua. Hier werden we ontvangen door de directeur van de school. Na een uitvoerige geschiedenisbeschrijving van de school kregen wij een rondleiding over het terrein. We zagen waar de kinderen les kregen, waar het eten gekookt werd en waar ze sliepen. De kinderen slapen doordeweeks op het schoolterrein, omdat ze vaak te ver van hun school af wonen. Vanwege het gebrek aan capaciteit slapen de kinderen vaak met meerdere mensen in een bed. Na de rondleiding mochten we de dekens uitdelen. We hadden 100 dekens om uit te delen en van te voren was afgesproken met de directeur dat er 100 kinderen zouden klaar staan. Dit bleek helaas niet het geval. In plaats van 100 kinderen stonden er 200 kinderen in rijen opgesteld, wat dus betekende dat we de helft van de kinderen geen deken konden geven. Er werd besloten om de 100 kwetsbaarste kinderen een deken te geven. Dit voelde erg dubbel. Waar we de helft heel blij konden maken met een deken, moesten we de andere helft teleurstellen. Dit was voor ons erg aangrijpend. We zijn met de kinderen die wel een deken hebben gekregen op de foto geweest en mochten we nog leesboekjes uitdelen in de jongste klas. Ook hebben we kennis gemaakt met de enorm betrokken leerkracht die het beste voor heeft met deze jonge kinderen. Daarna was het tijd om te beginnen aan de terugreis. Onderweg zijn we bij een gezin gestopt om hun huis te bekijken. Het huis was gemaakt van koeienpoep en was ongeveer 4×3 meter groot, waar ze moesten slapen met 16 personen. We hebben met de bewoners gebeden en zijn vervolgens teruggegaan naar Beautiful Kids. Hier waren de anderen al aan het eten (oeps, de facilitaire dienst liet hen in de steek, maar gelukkig was daar Irna ;)) en erg benieuwd naar onze ervaring. Met de nodige emotie hoog achter in de keel probeerden we onze heerlijke lunch naar binnen te werken.
Ondertussen was op de bouw de Namibische vlag in top omdat de hoge kant al helemaal af was. De buitenste zijkanten worden afgemaakt en de voorbereidingen voor de binnenmuren zijn genomen. De lasploeg (lokale medewerkers) zijn ondertussen al bezig met de dakspanten.

Bij de KidsClub zijn minder kinderen aanwezig dan gisteren. Dit komt door een voetbaltoernooi, waaraan veel kinderen deelnemen. Geweldig om te zien hoeveel plezier ze hebben in kleuren, dansen en spelletjes. We gaan ons nu klaarmaken voor ons avondeten (Macaroni met kip) en een gezellige avond mentorgroep, kampvuur en weerwolven.

Hej ’t al eheurd dat..

.. In plaats van de Hollandse hits nu de Namibische kneiters van de steiger schallen?

.. Danian zo gewild is bij de bouwvakkers dat:

.. Hij geen tijd krijgt om naar de WC te gaan?

.. Hij hier een baan heeft aangeboden gekregen?

.. De EHBO-Kuipers steeds meer te doen krijgen met kleine schaafwondjes, schrammetjes en bloedneuzen (door de droge lucht). Dat ze ook zichzelf hebben moeten verbinden?

.. Stefan heel mooi kan zingen, maar dat het heel beroerd uit zijn strot komt?

.. Mieke geen idee had welke kippenbouten er gebruikt worden om twee halve hanen aan elkaar te maken?

.. Dat een “appeltje voor de dorst” ook in Zuid-Afrika bekend is?

.. Dat Stefan ineens in januari jarig is, wanneer je op geboortemaand je eten mag ophalen? (terwijl dit pas in september is)

.. Dat wij (groepje blauw) uren over de afwas hebben gedaan omdat we een afwas-DJ (Jordi) hadden?

Groetjes!

Geschreven door: Danian, Esmee, Ilse, John-Hide, en Gerrit.

Dag 6: 13-08-22

Omdat het zaterdag is, hadden we het geluk dat de matrassen in de klaslokalen konden blijven liggen. Iedereen kon dus een kwartier later z’n wekker zetten. Sarah had voor ons een mieliepap (‘maispap’) gemaakt. Dit gerecht wordt in Namibië veel gegeten.

Na het ontbijt konden wij beginnen met de afwas. Op de planning stond dat we pannenkoeken gingen eten als lunch. Er was maar 1 koekenpan, dus na de afwas zijn we gelijk maar begonnen met het maken van het beslag en het bakken van de pannenkoeken. In totaal hebben we ongeveer 200 pannenkoeken gebakken (met 1 pan!).

Lisanne bracht ons na de koffie een bezoek met Elin en Evi om te zien wat de vorderingen waren van de bouw. We konden haar verrassen met een prachtig schoolgebouw, waarvan nagenoeg al het metselwerk en het constructiewerk af was. Vandaag kon er dus op de bouw niet veel meer gedaan worden. Zo waren er slechts vier mensen die nog aan het metselen waren. En: natuurlijk bleven Lisanne en de kids mee pannenkoeken eten. Elin speelde gezellig mee met de Beautiful Kidz.

De rest van onze groep hielp mee met de voorbereidingen voor de Kidsclub. Hier werd vandaag het verhaal verteld van de bruiloft in Kana. Jezus veranderde daar water in wijn. Om dat verhaal goed te kunnen vertellen moest het terrein feestelijk aangekleed worden met ballonnen. Er kwamen 219 kids die met ons naar het verhaal luisterde, meedanste, een prachtige papieren ketting maakte en met een lollie en sticker weer naar huis ging.

Om 3 uur ’s middags begon ons weekend met weer een stapel pannenkoeken en een (sinaas)appel. Ondertussen bereidden we ons voor op de interland die die middag plaats vond met de bevolking van Ovitoto onder de bezielende leiding van ‘ons’ Gerrit als bondscoach. Waar bij ons de voorbereidingen uiterst secuur werden getroffen en een selectie werd gemaakt, moesten de spelers uit Ovitoto hun maten nog bij elkaar zoeken een paar seconde voordat de wedstrijd begon. Het veld werd vol goede moed betreden, inclusief het zingen van ons volkslied, met de gedachte ‘we laten ons niet uit het veld slaan’. Een voetbalveld in Namibië is trouwens een combinatie van een weg, weiland en woestijn.

Maar hoe ging de wedstrijd zelf? Met een groot team en mega veel wisselspelers, begonnen we de wedstrijd goed, ondanks dat de tegenstanders als luipaarden ons voorbijgingen. Voor bijvoorbeeld Jan Willem was het een debuut. Hij gedroeg zich als een ander dier uit de Big Five: de olifant in het veld. Met de staart tussen de benen moest het veld verlaten worden. We waren verslagen!

Maar het kon de pret niet drukken. Met hernieuwde energie trokken me snel door naar ons plot. Daar hadden Sarah, Fabijola en Rodrique voor ons een heerlijke maaltijd bereid: spagetti, gehakt en een mix van aardappelpuree met groente. Nu maken we ons gereed voor een ontspannen avond. Demi, Hanne, Denise en Ilse hebben met veel plezier een pubquiz voorbereid. We gaan ons laten verrassen. Gelukkig mogen we morgen uitslapen…

Hej ’t al eheurd dat..

.. De dominee zo geïnspireerd was door het verhaal over de bruiloft van Kana, waar Jezus water in wijn veranderde, dat hij zelf frisdrank omtoverde tot ranja?

.. De voetbalterm ‘panna’ in Namibie ‘cockie’ is?

.. Ronan voor het eerst pannenkoeken heeft gebakken, hij had zo erg de smaak te pakken dat hij er direct meer dan 100 heeft gemaakt.

.. Jorn zijn ‘kiekeboe’, uit een eerder getoond filmpje, nu als wekkertune gebruikt bij de jongensslaapkamer?

.. Bij de kidsclub iedereen van links naar rechts ging op muziek van Snollebollekes?

.. Noë dacht dat de universiteit ‘Harold’ heette i.p.v. ‘Harvard’?

.. We zelfs met 22 tegen 11, aan het eind van de wedstrijd, nog niet scoorde tijdens de voetbalwedstrijd?

.. Jan-Willem het potje voetbal verwarde met rugby? Elke keer als hij eraan kwam sprong de tegenstander aan de kant.

.. Julian en Stef twee voetbalgoaltjes hebben gemaakt? David mocht ook helpen: Hij hielp de schroevendraaier vast.

Groetjes!

Geschreven door: Jorn, Judy, Nick, Ronan, Sien en Silvie.

Dag 7: 14-08-22

Terugkomend op de pubquiz, die was geweldig. We hebben gedanst op de tafels en gestreden voor de hoofdprijs (een lolly). Aan het eind van de avond was de strijd toch gewonnen door het team met deze zelfde man erin: Stefan, Ronan, Liesbet, Robin en Mieke.

Eindelijk.. uitslapen en een rustdag!

We werden om half 9 verwacht bij de busjes en het bakkie, top! Want dit betekende dat wij tot kwart over 8 in bed konden blijven liggen, aangezien het weekend is en wij het beddegoed, matras en koffers konden laten liggen in de slaapzalen. Eenmaal onderweg bleek het achterin het bakkie rond een uur of half 9 nog best koud te zijn. Voor de rest verliep de reis voorspoedig met goeie muziek in de busjes.

Vandaag stond een bezoekje/chilldag bij de Von Bach dam, een groot meer, op de planning. Na te hebben ontbeten werd de dag geopend met een geimproviseerde kerkdienst met als thema de rijke man die van Jezus de opdracht kreeg om al zijn bezit weg te geven om Jezus te kunnen volgen. Aan het eind werden interessante stellingen benoemd. Deze stellingen leden tot mooie gesprekken en gaven goede stof tot nadenken. Na de kerkdienst werd de braai (bbq) aangestoken en brachten wij de tijd tot deze warm werd door met zwemmen, chillen of kanoën naast en op het water van het meer.

Na uitgezommen te zijn was de bbq warm. Met een worstje, salade en ander stuk vlees waren de buikjes weer gevuld. Op het resort was ook een barretje/restaurantje te vinden, hier kregen we de mogelijkheid om een drankje te doen. Dit beschreef menig deelnemer als vloeibaar goud. Helemaal voldaan vertrokken wij weer naar ons tijdelijke ”huis” waar sommigen als avondeten nog even een broodje namen.

Hej ’t al eheurd dat..

.. Iedereen enorm fanatiek was bij de pubquiz.

.. Stefan het overweegt om stripper te worden, hij nam shirt uit en zwaaien op de tafels bij de quiz iets te letterlijk.

.. Bij de dam Demi, Tim en Ilse omgeslagen zijn met hun kano.

.. Bij de dam ook twee witte walvissen zijn gespot. (Nick en David)Dat Nick voor het eerst een preek heeft gehouden in z’n zwembroek.

.. Stef z’n zwembroek vergeten was bij de dam.

.. In Namibië een kilo ribeye net zoveel kost als een kilo gehakt, je betaalt per kilo vlees ongeacht het type.

.. Met dank aan groep 1 er al een hele week een boeren protestvlag in de eetzaal hangt.

Groetjes!

Geschreven door: Stef, Jesse, Hetty, Hanne, Iris en Nina.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.