De broodjes met pindakaas, chocopasta en jam vervelen nog niet. Na een stevig ontbijt, was het weer tijd om aan de slag te gaan.
Bij de kidsclub hadden we het over David en Goliath. We hebben eerst een film gekeken over hoe David, Goliath versloeg. Er werd gezongen en gedanst. De kinderen van Nsoatre kunnen nu de Macarena. Het was voor de deelnemers en de leiding nodig om de handen uit de mouwen te steken tijdens het knutselwerkje. Dat was toch wel hard werken met z’n allen. Alle kinderen zijn naar huis gegaan met een sleutelhanger. Vandaag was de kidsclub in een andere kerk dan normaal. Dit kwam door de begrafenis die in de kerk werd gehouden. In plaats van dat mensen verdrietig zijn, vieren ze het leven dat de persoon die is overleden heeft gehad.
Richting Adounya is het altijd feest met de muziek van Koen en Thobias. De toppers in Adounya hebben een flinke laag erbij gemetseld. Er is niet alleen gewerkt, maar er is ook gespeeld met de kinderen daar. De deelnemers zijn nog even het dorpje ingelopen en hebben geproefd van de vruchten aan de bomen. Niet zo lekker helaas, want het smaakte naar gras.
Er zijn ook een aantal groepjes naar Presby B gegaan om daar te bouwen. Bij Presby B hebben ze flink laten zien hoe je samen moet werken. Er waren een aantal die cement aan het maken waren, terwijl anderen het cement weer gebruikten voor de muren. Ze zijn ook verder gegaan met het plafond bouwen en een deel van het plafond is zelfs al geschilderd.
‘S middags zijn we met de hele groep op pad geweest. Als eerst hebben we gekeken bij het ziekenhuis hier in de buurt. Harry heeft van zijn werk allerlei materiaal mee kunnen nemen, om hier te doneren. We mochten even rondkijken en kregen wat informatie van Johan. We werken te hard, want we hebben een nieuw project uit moeten zoeken voor groep 2. Daar gingen we vandaag kijken. We hebben groepjes van 4 gemaakt, want iedereen moest in de tuktuk richting het nieuwe project. Het nieuwe project is bij een school voor jongeren. Zij wonen op dit moment in de klaslokalen. Er wordt een nieuw gebouw gebouwd voor deze jongens en meiden. Vanuit daar mochten we kiezen wat we gingen doen. Je mocht of nog even kijken bij een houtzagerij, of terug naar Heart For Children Foundation. Anja en Irna zijn nog bij het project van 8 jaar geleden geweest en op de plek waar Anja in 1993 was. Super mooi dat ze dit nog even konden zien. Om 17.00 was er een speciale show voor ons geregeld die niet meer echt een verassing was. We hebben genoten van Ghanese muziek en op deze manier de eerste week afgesloten.
Hej ’t al eheurd dat:
- Reinder al de hele week op klompen loopt en dat hij ontzettend nagekeken wordt door de locals van Nsoatre.
- het groepje dat naar Adounya ging, de bus heeft omgetoverd tot discobus.
- Jasper en Bram officieel tuktuk chauffeurs zijn.
- Irna de Ghanese kinderen geleerd heeft, hoe je de rommel moet opruimen. Samen zijn ze hier heel druk mee geweest.
- het groepje dat naar Adounya ging, over het hek heen moest klimmen, omdat alles nog op slot zat.
- Esra Jurjens al twee keer haar werkhandschoenen kwijt is geraakt. Gelukkig zorgt Babet goed voor haar en heeft ze bij het nieuwe paar haar naam erop geschreven.
- Yrsa en Hanne vanochtend in hun koffers zijn gevallen. Het zijn ook vroege ochtenden…
- Susan en Alie op de markt Theo tegen kwamen. Toen Susan zei “hé daar heb je Theo” zei Alie “Theo? Theo? Welke Theo?”. Waarop Susan zei: “onze Theo” en Alie antwoordde: “Hebben we een Theo mee dan?”. #sorryTheo










Toppers, mooi om mee te lezen!
Veel plezier nog aankomende week.
Schitterend hoe jullie daar bezig zijn, praktisch maar ook hoe jullie met de kinderen en de mensen bezig zijn.
Zo brengen jullie het evangelie in praktijk, omzien naar de medemens en helpen.
Ik denk dat jullie daar zelf ook veel leren, hoe mensen in andere culturen leven, maar wel Gods kinderen.
Voor de resterende dagen Gods zegen gewenst, sterkte,maar ook veel plezier