Donderdag 6 augustus

Namasté
Vandaag werden we niet gewekt door de moskee, maar was het de harde regen en de wekker die ons wakker heeft gemaakt. Want we wilden de ochtend rustgevend beginnen en hebben daarom de wekker wel een heeelll kwartier eerder gezet.
Bij de ingang van de eetzaal werd daarom ook gevraagd om een yoga pose uit te voeren voordat je überhaupt naar binnen mocht.
alleen zonder dat ze dit wisten was dit slechts nog maar de warming up…. Er was namelijk door team Facilitair een Yoga sessie voorbereid.
Stoelen en tafels werden aan de kanten geschoven en we konden van start gaan, met oefeningen als de Hoge Pizza Punt, De Wasmachine, De Molen en De luie Appelplukker. Met als afsluiter de hamvraag: ‘Where do you come from: I’m coming from Den Hammmmmmmm’.
Met horten en stoten en door stijve harken werd dit allemaal niet in dank afgenomen, maar naar mate de dag verstreek was iedereen Team Facilitair toch wel heeelll erg dankbaar!

Nadat wij allemaal zen waren en de spieren weer los zaten, was het de beurt aan Gerrit om zijn schuld af te lossen.
Gerrit nam zijn verlies van de Weddenschap met beide handen aan en begon de dag vol passie en zonder schaamte met het dansje (begin de dag met een dansje). Ook de rest kwam er niet onderuit en moesten gewoon mee dansen. Onder een welverdiend applaus voor Gerrit, konden we dan toch echt beginnen met het ontbijt.

Ook vandaag waren er weer door de kerken in Nsoatre huisbezoeken geregeld en er werd uitgelegd wat wij allemaal aan het doen zijn hier in Ghana, vragen gesteld over hun situatie en we hebben gebeden met ze.
Bij de uitleg wat wij hier allemaal doen waren, waren de mensen verbaasd dat wij hier allemaal vrijwillig zijn. Hierdoor waren de mensen nog dankbaarder.
Bij de huisbezoeken kom je veel verschillende mensen tegen met gevallen als ouderen waarvan de kinderen kleine beetjes geld opsturen zodat ze kunnen “over”leven,
Een blinde man die niet van huis kan en zonder werk zit, of half verlamde vrouw aan bed gekluisterd.
Door al de verhalen en indrukken is goed te zien hoe zwaar het leven hier kan zijn, maar het is mooi dat wij een steentje kunnen bijdragen aan een betere toekomst.

De Kidsclub ging vandaag over Daniël in de leeuwenkuil.
Dit werd zoals gewoonlijk gestart met de muzikale vitamientjes, met kneiters als Links rechts, mijn god is zo groot, Who’s the king of the jungle en natuurlijk I Feel it in my bones.
De kinderen hebben er een leeuwenmasker gemaakt, deze werd goed ondersteund door de leeuwen geluiden die ze erbij maakten.
Ook vroegen de Ghanese kinderen aan ons of wij in de binnenkant onze namen wilden zetten.
Aan het einde werd iedereen naar buiten gestuurd om in een hele lange rij af te sluiten met Links Rechts.

Zo giet dat op de bouw! Schilderen, stucen, vegen, mixxen, mixxen en mixxen.
Aangezien groep 1 al keihard ging konden wij natuurlijk niet achterblijven.
In 2 dagen tijd is er wel 60m gestuct, waardoor we 1 kant helemaal klaar hebben gekregen.
Ook zijn er maar liefst 4 lokalen voorzien van een mooi kleurtje, Rokerswit, beige, zandgeel, of hoe je het ook maar wil noemen.
De plafonds onder de veranda hebben Alie en Amy de laatste lange punten op de ï geschilderd, waardoor we dat ook van ons lijstje kunnen schrappen.

S’avonds zijn we verwend door de Ghanesen met Ampesi with stew, of te wel aardappelen en spinazie met als voorgerecht een donkere soep. Ook werden we verwend met een heerlijk dessert: aardbei, vanille en chocolade ijs met wederom lekkere stukjes fruit. We sloten het eten af met het zingen van liederen, tijdens het zingen werd het opeens wel heel donker. Maar wij zijn de moeilijkste niet, dus deden onze zaklampen aan en zongen vrolijk verder.

Tot morgen Den Hammmmmm

Hej’t al e heurd dat

• De wekservice van de moskee bij de compound alleen werkt met mooi weer
• Vera toe was aan haar eiwitten, maar dit niet de bedoeling was maar dit wel erg gewaardeerd werd
• Iris vannacht slaapwandelende en opeens in een andere slaapzaal stond?
• Julian een verfroller heeft omgebogen tot mixer voor de uitgedroogde verf
• Ajax shirts niet gewaardeerd werden maar de Twente shirts van Collin en Jesser wel
• Julie en Aimee cementimenteel met elkaar verbonden zijn
• Emiel de Ghanese kinderen hier allemaal voor de gek houdt