Akwaaba Den Ham en omstreken!
We zijn vandaag met frisse moed en lichte vermoeidheid gestart met het overheerlijke zelfde ontbijt. Wij als team facilitair hadden iets leuks bedacht. De laatste dagen hebben sommige mensen wat moeite met op tijd komen. Dus iedereen die te laat was moest een dansje doen. Dat zal ze leren! Zie hiervoor de fotos.
Na het ontbijt begonnen we dag met een lach. We gingen weer verder in Adounya (Antalya) en Presby B. In Adounya zijn de buitenmuren van het gebouw helemaal gestuct. Daarnaast hebben de mensen van de kidsclub gevoetbald met de kinderen en hebben anderen bij een kippenboer gekeken en cacaobonen geproefd. Er zijn mooie stappen gemaakt, maar er is nog werk zat voor de volgende dag!
Bij Presby B my G zijn bijna alle puntjes op de i gezet. Alle lokalen zijn geel geverfd en de deuren en kozijnen hebben een mooie make-over gekregen.
Tijdens de kidsclub is er veel gedanst en zijn er leuke en actieve spelletjes gespeeld. De kinderen raken steeds meer gewend aan ons, en dat kun je ook merken aan hun gedrag. “What is your name?” horen we steeds minder vaak.
Toen de lunch voorbij was en we weer aan de slag konden, viel Lise iets op. Ze was iets kwijt, of verloren, maar het lag niet meer op de plek waar ze het had gelaten. Haar telefoon was weg, maar de werkzaamheden moesten door. Bij Presby B is er hard verder gewerkt aan het plafond en de waterkering. Met veel zweet en zon is er weer een flinke slag geslagen in de werkzaamheden.
Bij de middag kidsclub hebben we weer spelletjes gespeeld. Dit keer met ballonnen. Het zag er heel leuk uit! Zie hiervoor de fotos.
Maar toch was Lise nog steeds haar telefoon kwijt. Omdat de mannen van de kidsclub het vermoeden hadden dat de kinderen ermee vandoor waren gegaan, werden alle hulpmiddelen ingeschakeld. Zo is het hele dorp ingelicht van het mysterie via de luidsprekers op de markt. Ook alle telefoonwinkels op de hoogte gebracht van de vermissing, en is de politie ingeschakeld. Na 1,5 uur in het dorp te hebben gezocht kwamen de mannen terug met een telefoon. Het is ze gelukt! Lise had de moed al opgegeven en alles geblokkeerd, maar het is goed gekomen. We zijn heel dankbaar voor de goede hulp die vanuit het dorp hebben gekregen.
Dit was niet het enige feest dat we vierden tijdens het avondeten. Johan, onze contactpersoon in Ghana, is vandaag 59 jaar geworden. Daarnaast was het vandaag ook het 3 jarig jubileum van de trouwdag van hem en zijn vrouw Juliette. Als cadeau kreeg Johan 2 pakken stroopwafels om terug te denken aan ons mooie kikkerlandje, en werd Juliette verrast met een prachtige ketting. Alle reden tot feest dus! We werden met het toetje verwend op een verassende taart en heerlijke popcorn. De dag sloten we af met het wifi momentje, als de verbinding het toeliet, en hebben we de mentorgesprekken gehad.
Meda (tot ziens) en tot morgen!
Hej ’t al eheurd
- Dat Luuk Plaggenmars ook in Ghana van grote waarde is geweest. Door hem konden we weer in de geblokkeerde laptop komen.
- Dat de eigenaar van de winkel met de voetbalshirts volgend jaar op vakantie kan gaan, hij is voor de tweede keer bestormd door onze groep.
- Dat HVC meer dan 100 shirtjes heeft gedoneerd, en deze onder andere zijn uitgedeeld bij het weeshuis.
- Dat er een man bij de bouw was die dacht dat hij beter kon schilderen dan Aimee, maar toen we hem een kwast gaven, de grond er meer onder zat dan de muur in kwestie.
- Dat het gras de beste speler was bij het ballonnen spel, het was namelijk zo scherp dat de meeste ballonnen al waren geknapt voordat we begonnen.
- Dat Mieke en Silvie nog wel eens door elkaar worden gehaald, zelfs Mieke’s vriend Jonathan had er moeite mee.
- Dat Jesser na anderhalf week eindelijk alle namen van groep kent. Dat verdient een applausje!
- Dat Ghanese mensen Twents kunnen? Rianne schrok toen ze “goed te pas” hoorde op de markt, en dit was niet een van ons.
- Dat Rianne vandaag lekker bezig was. Ze staat twee keer in de hej ’t al eheurd. Ze heeft namelijk de douchekop gesloopt.
